1. Architekt, malarz, scenograf, reżyser - twórcy Teatru Polskiego

 

Kiedy w 1908 roku 26-letni Arnold Szyfman przyjeżdża z Galicji do Warszawy, świat teatralny stolicy pogrążony jest w marazmie, długach i niemocy artystycznej, a podstawę repertuaru stanowią francuskie farsy i wiedeńska operetka. Młody Szyfman oprócz zapału i pustego portfela przywozi z Krakowa szalone marzenie, by stworzyć teatr - nowoczesny, artystyczny, mieszczący się w budynku zaprojektowanym i wyposażonym zgodnie z europejskimi standardami.

W realizacji tak śmiałego planu pomogła mu pozazdroszczenia godna cecha – umiejętność zjednywania sobie ludzi. Jak silnej osobowości potrzeba, by skłonić tak wielu ludzi do poświęcenia swojego czasu, zapału, talentów, wreszcie pieniędzy – by realizować projekt tak szalony, by nie powiedzieć niedorzeczny na owe czasy, jak budowa Teatru Polskiego w Warszawie?