26. "Mała Dorrit" Dickensa w reż. Wincentego Rapackiego

 

Komedia w trzech aktach Franza Schonthana wg powieści "Maleńka Dorrit" Charlesa Dickensa, w przekładzie Wincentego Rapackiego i reżyserii Edmunda Wiercińskiego miała premierę w 1938 roku w Teatrze Polskim. Dekoracje przygotował Stanisław Śliwiński, kostiumy Zofia Węgierkowa, a nad układem tanecznym czuwała Jadwiga Hryniewiecka. 

Antoni Słonimski w felietonie teatralnym zarzucił, że utwór świadomy, ostry i buntowniczy, jakim jest "Mała Dorrit", pozbawiony został przez reżysera satyry społecznej i politycznej.

Wątpliwości krytyków na szczęście nie zawsze pokrywają się z odczuciami publiczności. Przyczyną popularności tej realizacji była bez wątpienia czarująca, chwytająca za serce, Dickensowska w każdym szczególe swej urody Elżbieta Barszczewska (Mała Dorrit). Spektakl zagrano 67 razy, co i dziś uznano by za sukces przedsięwzięcia.

/Źródło: A. Słonimski, "Gwałt na Melpomenie", Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982, s. 354-355./