53. PRACOWNIE TEATRU POLSKIEGO: Ewidencja majątku trwałego

 

Gabinet, w którym na stanowisku specjalistki do spraw ewidencji majątku trwałego pracuje pani Ewa Obara, znajduje się na trzeciej kondygnacji Teatru Polskiego. Do obowiązków inwentaryzatorki należy przede wszystkim rejestracja wszelkich dóbr materialnych zgromadzonych w całym budynku. Choć praca jest żmudna, wymagająca poświęcenia, systematyczności i skupienia, pani Ewa podkreśla, że sama działalność w teatrze, i to w tym konkretnym – w Teatrze Polskim, jest dla niej niezwykle satysfakcjonująca.

Pani Ewa pracuje tu już ponad sześć lat, choć inwentaryzacją zajmuje się od roku. Zmiana stanowiska wiązała się z wprowadzeniem w Teatrze Polskim nowego systemu ewidencji majątku trwałego – nowoczesnego, skomputeryzowanego. Wcześniejsze spisy polegały przede wszystkim na prowadzeniu sporej wielkości ksiąg, w które w tradycyjny sposób wprowadzano dane: obiekty nazywano, opisywano i przyporządkowywano konkretnemu numerowi. Po zmianie systemu praca polega mniej więcej na tych samych czynnościach, lecz korzysta się teraz ze specjalnego programu komputerowego. Każdy przedmiot, znajdujący się w teatrze, otrzymuje swój numer i zostaje oznaczony nalepką z kodem kreskowym. Natomiast do komputerowej bazy inwentaryzacyjnej wpisuje się jego nazwę, rok nabycia, ponadto jeśli zakup wiązał się z pracą nad spektaklem - tytuł i rok premiery, podczas której przedmiot trafił do Teatru Polskiego, a także grupę przyporządkowania, ilość, wartość oraz krótki opis. Nowy system usprawnia działanie ewidencyjne, czyni spis czytelniejszy i łatwiejszy w obsłudze. Powolne żegnanie się z tradycyjną formą inwentaryzacji majątku budzi w pani Ewie pewien żal za okresem, który bezpowrotnie odchodzi w niepamięć, za pracą przy użyciu rzeczy trwałych, materialnych, za księgami pachnącymi atramentem, wypełnionymi szlachetnym, starannym, kaligraficznym stylem pisania. Jak widać, Teatr Polski także bierze udział w tej nieodzownej zmianie świata wokół nas, którą przynosi teraźniejszość, w powolnej cyfryzacji rzeczywistości i oddalania się od obcowania z trójwymiarowymi, realnymi narzędziami i produktami naszej pracy.

Do spisu pani Ewy trafiają wszystkie przedmioty, które spotkać można w Teatrze Polskim. Są to przede wszystkim obiekty związane bezpośrednio ze sceną i spektaklami. Spis wykazuje, że w zasobach Teatru Polskiego znajduje się ponad 2500 rekwizytów (takich jak elementy zastawy stołowej, wyroby Pracowni modelatorskiej, narzędzia, broń biała i palna i ich atrapy, imitacje biżuterii, sztućce, obrazy, maszyny do pisania, parasole, instrumenty, walizki, zegary, wazy, a nawet różańce, kije do golfa i bańki do mleka oraz wiele, wiele innych). Oczywiście inwentaryzacja obejmuje również kostiumy. Obok przedmiotów „około spektaklowych” spisowi podlegają wszystkie elementy wyposażenia budynku: kinkiety, lustra, meble we foyer i każdej z pracowni, sprzęty TV i AGD używane przez wszystkich zatrudnionych w Teatrze i tym podobne. Obecnie pani Ewa zajmuje się inwentaryzacją zasobów bibliotecznych. Każda pozycja z przeogromnego, liczącego ponad 6 tysięcy woluminów, zbioru książek w Teatrze Polskim musi otrzymać swój numer, nalepkę z kodem i opis w komputerze.

Nowe premiery, wymiana sprzętów, kupno nowych przedmiotów bądź przymusowa zmiana miejsc ich magazynowania sprawiają, że praca pani Obary nigdy się nie kończy. Nieoceniona działalność inwentaryzacyjna wprowadza ład wśród olbrzymiej ilości przeróżnych obiektów znajdujących się w Teatrze Polskim.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z MAGAZYNU DEKORACJI znajdującego się tuż nad Dużą Sceną Teatru. Wszystkie obiekty, które się w nim znajdują, również zostały przez panią Ewę zarejestrowane i skatalogowane. GALERIA >>>