60. MROŻEK W TEATRZE POLSKIM: Garbus

 

"Garbus" był jedyną sztuką Mrożka, wystawioną w Teatrze Polskim w 'okresie dejmkowskim', nie wyreżyserowaną przez samego Dejmka.
Zrealizowanemu w 1982 roku na Scenie Kameralnej spektaklowi, niektórzy z recenzentów nie wróżyli sukcesu. Publiczność jednak oceniła spektakl znacznie lepiej, o czym świadczyć może fakt, że grano ją aż 202 razy.

Przychylniejsi spektaklowi recenzenci chwalili kreacje aktorskie Joanny Szczepkowskiej w roli Onki oraz Damiana Damięckiego jako Onka. Ta para aktorska podnosi temperaturę spektaklu o sto stopni, Szczepkowska nawet o 200! Finezja z jaką balansuje na krawędzi kiczu budzi prawdziwy podziw. To ona właśnie najbliżej jest autorskiego marzenia o pokazaniu groteski, pastiszu i parodii bez sięgnięcia po właściwe ich przedstawieniu dosłowne środki. Wyśmienita rola! – pisała Krystyna Gucewicz.

Mocą spektaklu były nie tylko kreacje aktorskie, ale również dekoracje Andrzeja Majewskiego i kostiumy Łucji Kossakowskiej. Na szczególną uwagę zasługują zwłaszcza te ostatnie. Pieczołowicie wykonane stroje, upodabniały bohaterów sztuki Mrożka do postaci rodem z czasów i kart Rittnera. Kostiumy z "Garbusa" były jednym z wielu niezwykłych projektów autorstwa pani Kossakowskiej. Wśród innych prac tej wybitnej kostiumograf i scenograf, związanej przez wiele lat z Teatrem Polskim, znaleźć można realizacje oprawy plastycznej do sztuk Fredry: "Ślubów Panieńskich" (1984), "Dam i huzarów" (1986) "Dożywocia" (1996), "Zemsty" (1998), reżyserowanych przez Andrzej Łapickiego; do "Lorda Clavertona" Eliotta w reż. Kazimierza Dejmka (1985) czy "Grubych ryb" Bałuckiego (1991) w reż. Jana Bratkowskiego.