65. MROŻEK W TEATRZE POLSKIM: Szczęśliwe wydarzenie

 

"Szczęśliwe wydarzenie" było ostatnią sztuką Mrożka jaką wyreżyserował w Teatrze Polskim Kazimierz Dejmek. Premiera spektaklu, która odbyła się 28 października 1993 roku na Scenie Kameralnej i zbiegła się z objęciem przez Dejmka funkcji Ministra Kultury w rządzie Waldemara Pawlaka.

Tomasz Miłkowski tak pisał o dejmkowskiej inscenizacji: (…) nie wygląda na kasandryczną, katastroficzną przestrogę, ale raczej figlarną kpinę z odwiecznych marzeń ludzkości. Marzeń o pięknych nieskalanych idejkach, o pokoleniu następców, którzy sztandar niosą, o postępie który wradza się często w swoje przeciwieństwo.

Polityczne aluzje jakich dopatrywano się w tej sztuce, zatarły się w inscenizacji Dejmka, w której próżno byłoby szukać wyrażonych wprost odniesień do współczesnych mu wydarzeń społeczno-politycznych. Spektakl przygotowany przez zespół Teatru Polskiego, uwypuklał komiczny potencjał zawarty w dialogach autorstwa Mrożka. Byłoby to jednak niemożliwe bez wysokiej klasy kreacji aktorskich. Na szczególną uwagę zasługiwały role Ignacego Gogolewskiego w roli Sublokatora, anarchisty oraz Janusza Zakrzeńskiego w roli Starego generała. Partnerowali im Damian Damięcki w roli Męża i Małgorzata Pieńkowska w roli Żony. Największe brawa zbierał jednak Wiesław Gołas (zamiennie z nim występował w tej roli Ryszard Nawrocki) jako monstrualny niemowlak. Recenzenci chwalili ponadto malowaną scenografię autorstwa Kazimierza Wiśniaka, która dzięki swojej podkreślonej umowności brała całe przedstawienie w cudzysłów, uwydatniając jego groteskowy charakter.