Odprawa posłów greckich

 

Premiera: 11.11.2023, czas trwania: 1 godzina (bez przerwy) Scena Kameralna

Autor: Jan Kochanowski
Transkrypcja: Antoni Libera
Reżyseria: Maciej Wojtyszko
Scenografia: Jolanta Gałązka
Kostiumy: Grażyna Piworowicz
Muzyka: Maria Pomianowska
Realizacja wideo: Tomasz Kencler
Inspicjent/ Asystent reżysera: Philippe Chauvin
Suflerka: Małgorzata Ziemak
Producentka wykonawcza: Magdalena Mróz
 
Antenor: Sławomir Grzymkowski
Parys: Maksymilian Rogacki
Poseł: Antoni Ostrouch
Priam: Henryk Niebudek
Kasandra, Chór: Anna Cieślak
Helena: Bernadetta Statkiewicz
 
 
Piastunka, Chór: Katarzyna Skarżanka
oraz (projekcja wideo):
Ulisses: Andrzej Seweryn
Menelaos: Adam Biedrzycki
Kapitan: Modest Ruciński
Więzień: Michał Kurek
 
 

Premiera: 11.11.2023, czas trwania: 1 godzina (bez przerwy) Scena Kameralna

Antoni Libera podjął się zadania karkołomnego i opracował uwspółcześnioną wersję „Odprawy posłów greckich” – chciałoby się rzec – przetłumaczył najznakomitsze dzieło Kochanowskiego z polskiego na polski, czyniąc je dostępnym dla współczesnych czytelników i widzów. Reżyserem prapremierowego wykonania nowej wersji „Odprawy…” jest Maciej Wojtyszko.

Od trzynastu lat Teatr Polski jest miejscem debaty, której szczególnie ważnym tematem jest język. Język będący jednym z podstawowych tworzyw naszej tożsamości, wspólnoty, naszej przeszłości i współczesności. Czuję się strażnikiem języka polskiego – języka naszych mistrzów i mistrzyń: Reja, Kochanowskiego, Mickiewicza, Norwida, Gombrowicza, Szymborskiej, Mrożka… Jest przecież tak wiele języków polskich. Rozumiem zatem tych poszukujących języka, który współcześni czytelnicy/widzowie mogliby uznać za „swój”. Jestem otwarty na debatę i jestem ciekawy jej efektów.
Andrzej Seweryn

PARTNER SPEKTAKLU:

Projekt jest współfinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu Teatr.

Logo Ministerstwa Kultury

Spektakl bierze udział w IX Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

Klasyka żywa logotypy

 

Ceny biletów: 85 zł (normalne), 75 zł (ulgowe).

- Spektakl w styczniu i lutym 2024 grany we Foyer Dużej Sceny, w marcu 2024 grany na Scenie Kameralnej.
- Bilety ulgowe przysługują: uczniom, emerytom, rencistom, osobom z niepełnosprawnością oraz odznaczonym "Zasłużony dla Kultury Polskiej" za okazaniem legitymacji.
- Ceny biletów w sprzedaży on-line zawierają opłatę manipulacyjną.
- Propozycje tańszych biletów znajdą Państwo na podstronie Oferty specjalne.

 
  • _

    Rafał Turowski, Blog autorski, 20.11.2023

    Choć transkrypcja Antoniego Libery nie jest przekładem dramatu na slang młodzieżowy (co pewnie byłoby wykonalne), to jednak dzięki niej ten liczący prawie 5 stuleci tekst ogromnie zyskał na komunikatywności (...). Oglądamy prosty, czytelny i logiczny spektakl, którego (...)

    Choć transkrypcja Antoniego Libery nie jest przekładem dramatu na slang młodzieżowy (co pewnie byłoby wykonalne), to jednak dzięki niej ten liczący prawie 5 stuleci tekst ogromnie zyskał na komunikatywności (...). Oglądamy prosty, czytelny i logiczny spektakl, którego głównym bohaterem jest tekst Kochanowskiego, bardzo sprawnie zagrany przez cały zespół, ta fraza fantastycznie aktorom służy, a szczególną uwagę, z powodu wyróżniającej się ekspresyjności (ale bynajmniej nie nadekspresyjności!), zwraca Kasandra Anny Cieślak.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.rafalturow.ski

    więcej  
  • "Zmartwychwstanie Kochanowskiego?"

    Andrzej Dąbrówka, Teatrologia.info, 16.11.2023

    Aktorzy mogli przemówić z pełnym przekonaniem jako żywe postacie, a jedność mowy i osobowości to przecież główny instrument gry aktorskiej. Dzięki temu zabiegowi znika dystans języka i mentalności, i znika też potrzeba zainscenizowania okna dystansu, przez które (...)

    Aktorzy mogli przemówić z pełnym przekonaniem jako żywe postacie, a jedność mowy i osobowości to przecież główny instrument gry aktorskiej. Dzięki temu zabiegowi znika dystans języka i mentalności, i znika też potrzeba zainscenizowania okna dystansu, przez które oglądamy dawny tekst tak odległy treściowo, że niemożliwy do wykonania jak współczesny, gdyż ani wykonawca, ani widz nie może się z postaciami utożsamiać. Dzięki usunięciu tej bariery aktor deklamujący czy grający Kochanowskiego może się na powrót identyfikować z postacią, „grać trzewiami”, i muszę przyznać, że nowa forma tekstu odsłania głębokie ludzkie motywacje u przedstawianych osób. Budzi to jeszcze większy podziw dla psychologicznej wnikliwości poety, potrafiącego się wcielać w różne osoby i nadawać kształt motywom ich postępowania. To wszystko zacierało się w starym tekście, który nie pozwalał odczuwać empatii ani aktorowi, ani widzowi. Tak więc od tej strony pełny sukces i gratulacje dla Antoniego Libery, wydawnictwa PIW i Teatru Polskiego za odwagę wyruszenia w tę trudną, ale konieczną drogę.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrologia.pl

    więcej  
  • "Kochanowski wielkim poetą był"

    Wiesław Kowalski, Teatr dla Wszystkich, 14.11.2023

    Wojtyszko bardzo prostymi zabiegami inscenizacyjnymi, bez szukania jakichś niepotrzebnych cudzysłowów czy komentarzy, skupia się na najważniejszych wydarzeniach i konfliktach, które w transkrypcji Libery nie gubią również tego, co może być egzemplifikacją mądrości (...)

    Wojtyszko bardzo prostymi zabiegami inscenizacyjnymi, bez szukania jakichś niepotrzebnych cudzysłowów czy komentarzy, skupia się na najważniejszych wydarzeniach i konfliktach, które w transkrypcji Libery nie gubią również tego, co może być egzemplifikacją mądrości człowieka żyjącego w dawnych czasach. Stara się tak budować nastrój, by w pełni wykorzystać wewnętrzne napięcie tkwiące w każdym słowie i stanowiące największą wartość wypowiadanych tekstów. Stąd cała uwaga publiczności skupiona jest siłą rzeczy na aktorze, który staje się nośnikiem samego przekazu i przesłania, to on niejako ma nadać kształt zapisanej poezji.
    Sławomir Grzymkowski, Maksymilian Rogacki, Antoni Ostrouch, Henryk NIebudek, Anna Cieślak, Bernadetta Statkiewicz i Katarzyna Skarżanka bardzo dobrze odnajdują się w artykułowaniu każdego sensu poetyckiej formy i jej retorycznej wartości, jednocześnie w respektowaniu konwencjonalności, za którą skryty jest cały ciężar autorskich myśli i deklaracji sprzed czterech wieków. W tej konstelacji bardzo ciekawie objawia się postać Kasandry w ekspresyjnej interpretacji Anny Cieślak, która doskonale pokazuje wewnętrzną tragedię niepożądanych proroków.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawszystkich.eu

    więcej